Motyw samotności. Omów zagadnienie na podstawie Dziadów części III Adama Mickiewicza. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.

Jak podejść do tego pytania

Samotność w Dziadach cz. III to przede wszystkim samotność duchowa romantycznego indywidualisty, a nie tylko fizyczna izolacja w celi. Konrad czuje się wyższy od ludzi, mówi w imieniu narodu, ale właśnie dlatego nikt nie może mu towarzyszyć. Pułapka: sprowadzenie tematu do więzienia jako miejsca odosobnienia. Trzeba pokazać paradoks - Konrad chce zbawić miliony, a jednocześnie gardzi wspólnotą i odrzuca Boga, co skazuje go na klęskę w pojedynkę.

Lektura i konteksty

Centralnym materiałem jest Wielka Improwizacja: Konrad samotnie wyzywa Boga, żąda władzy nad duszami, stawia się ponad ludźmi - i przegrywa, bo pycha izoluje. Świetnym kontrastem wewnątrz lektury jest ksiądz Piotr: pokorny, zjednoczony z Bogiem i wspólnotą, dzięki czemu otrzymuje widzenie. Jako kontekst proponuję Kordiana Słowackiego - monolog bohatera na Mont Blanc to podobny obraz samotnego indywidualisty, który chce poświęcić się za naród, ale działa w pojedynkę i ponosi klęskę.

Proponowany plan wypowiedzi

1. 1Teza: samotność romantycznego bohatera wynika z jego pychy i indywidualizmu - wielkość oddziela go od ludzi i od Boga.
2. 2Wielka Improwizacja: Konrad sam przeciw Bogu - bunt w imieniu narodu prowadzony w całkowitym osamotnieniu.
3. 3Klęska Konrada jako konsekwencja pychy; kontrast z księdzem Piotrem, który przez pokorę nie jest samotny.
4. 4Kontekst: Kordian Słowackiego - samotny spiskowiec i jego przegrana jako powtórzenie tego samego schematu.
5. 5Wniosek: romantyzm pokazuje, że jednostka, choćby genialna, nie zbawi zbiorowości w pojedynkę.