Młodość jako czas kształtowania własnej tożsamości. Omów zagadnienie na podstawie Przedwiośnia Stefana Żeromskiego. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.

Jak podejść do tego pytania

Zagadnienie dotyczy procesu dojrzewania: Cezary Baryka kształtuje swoją tożsamość, konfrontując kolejne idee z rzeczywistością. Trzeba pokazać młodość jako serię prób, fascynacji i rozczarowań, z których żadna nie daje bohaterowi gotowej odpowiedzi - powieść kończy się w momencie wyboru, nie po nim. Pułapka: chronologiczne streszczenie losów Cezarego zamiast pokazania, co każdy etap zmienia w jego myśleniu i systemie wartości.

Lektura i konteksty

Kluczowe etapy: młodzieńczy bunt i fascynacja rewolucją w Baku, a potem otrzeźwienie wobec jej okrucieństwa i śmierci matki; mit szklanych domów opowiadany przez ojca i bolesne zderzenie z biedą realnej Polski; beztroski epizod w Nawłoci z miłosnymi dramatami; wreszcie Warszawa i wybór między komunizmem Lulka a państwowym reformizmem Gajowca, zwieńczony niejednoznacznym udziałem w marszu na Belweder. Kontekst historyczny: odzyskanie niepodległości i spory o kształt młodego państwa; literacko - Kordian Słowackiego jako inne studium dojrzewania młodego bohatera.

Proponowany plan wypowiedzi

1. 1Teza: młodość Cezarego Baryki to proces szukania tożsamości przez konfrontowanie idei z doświadczeniem.
2. 2Baku: fascynacja rewolucją i jej weryfikacja przez przemoc oraz osobistą stratę.
3. 3Polska: mit szklanych domów kontra rzeczywistość; Nawłoć jako próba życia prywatnego bez idei.
4. 4Warszawa: spór Lulka z Gajowcem jako dwie oferty tożsamości i otwarty finał powieści; kontekst sporów o kształt II Rzeczypospolitej.
5. 5Wniosek: dojrzewanie polega u Żeromskiego nie na przyjęciu gotowej ideologii, lecz na samodzielnym, bolesnym wyborze.