Motyw tańca. Omów zagadnienie na podstawie Wesela Stanisława Wyspiańskiego. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.

Jak podejść do tego pytania

Taniec w Weselu to nie ozdobnik obyczajowy, lecz klucz do wymowy całego dramatu. Wyspiański wykorzystuje sytuację weselnej zabawy, by postawić diagnozę narodowi: finałowy chocholi taniec jest symbolem uśpienia, marazmu i niezdolności Polaków do czynu. Pułapka: opisanie samej sceny końcowej bez powiązania jej z resztą utworu - taniec Chochoła jest puentą niedoszłego zrywu, więc trzeba pokazać, czego jest konsekwencją.

Lektura i konteksty

Zacznij od ram utworu: wesele inteligenta z chłopką w bronowickiej chacie jako pozorne pojednanie stanów - wspólna zabawa maskuje wzajemne niezrozumienie. Potem wątek szansy na czyn narodowy: sygnał do zrywu zostaje zaprzepaszczony, gdy Jasiek gubi złoty róg. Finał: Chochoł gra, a weselnicy krążą w somnambulicznym, martwym kręgu - obraz narodu zdolnego do świętowania, niezdolnego do działania. Kontekst: polonez z Pana Tadeusza jako kontrast - taniec będący znakiem wspólnoty, ładu i nadziei; można też wspomnieć średniowieczny motyw tańca śmierci jako tradycję symbolicznego tańca.

Proponowany plan wypowiedzi

1. 1Teza: w Weselu taniec pełni funkcję symboliczną - z obrazu zabawy staje się diagnozą narodowej niemocy.
2. 2Wesele jako pozorne zbratanie inteligencji i chłopów - wspólny taniec maskuje przepaść między stanami.
3. 3Zaprzepaszczona szansa na czyn (zgubiony złoty róg) jako przyczyna finałowej katastrofy.
4. 4Chocholi taniec: somnambuliczny krąg weselników jako symbol uśpienia i błędnego koła polskich niemożności.
5. 5Kontekst: polonez z Pana Tadeusza - taniec wspólnoty i ładu jako kontrast; wniosek: taniec w literaturze może wyrażać zarówno jedność, jak i paraliż zbiorowości.