Walka człowieka ze swoimi słabościami. Omów zagadnienie na podstawie Zbrodni i kary Fiodora Dostojewskiego. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.

Jak podejść do tego pytania

Kluczem jest właściwe rozpoznanie słabości Raskolnikowa: nie chodzi o nałóg czy tchórzostwo, lecz o pychę - wiarę we własną teorię o jednostkach wybitnych, którym wolno więcej. Walka bohatera toczy się między tą teorią a jego naturą: sumieniem, wrażliwością, potrzebą więzi z ludźmi. Pułapka: opowiadanie o śledztwie zamiast o wewnętrznym konflikcie. Warto podkreślić, że zwycięstwo w tej walce wymaga pokory - przyznania się do winy przed sobą i innymi.

Lektura i konteksty

Z powieści wykorzystać: rozdarcie Raskolnikowa przed zbrodnią i po niej (choroba, gorączka, izolacja jako objawy przegrywania z samym sobą), wpływ Soni, która prowadzi go ku wyznaniu winy, oraz postaci kontrastowe - Marmieładowa, który przegrał walkę z alkoholizmem, i Świdrygajłowa, którego zło doprowadza do samozniszczenia. Kontekst: Makbet Szekspira - bohater także przegrywa walkę z własną ambicją, a jego upadek pokazuje, co się dzieje, gdy człowiek podda się słabości do końca.

Proponowany plan wypowiedzi

1. 1Teza: najtrudniejsza walka człowieka toczy się z własną pychą i pokusami, a wygrać ją można tylko przez pokorę.
2. 2Raskolnikow: teoria o ludziach nadzwyczajnych jako słabość intelektualna - pycha przebrana za filozofię.
3. 3Rozpad wewnętrzny po zbrodni jako dowód, że natura ludzka buntuje się przeciw teorii; rola Soni w drodze do wyznania winy.
4. 4Postaci kontrastowe: Marmieładow i Świdrygajłow - ludzie, którzy walkę ze słabościami przegrali.
5. 5Kontekst: Makbet - uleganie ambicji jako droga do samozniszczenia; wniosek o pokorze jako warunku zwycięstwa.