Co może determinować ludzkie postępowanie? Omów zagadnienie na podstawie Zbrodni i kary Fiodora Dostojewskiego. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.
Twoja ocena z symulacji
Trudność pytania
Na podstawie 1 667 symulacji tego pytania przeprowadzonych w symulatorze matury ustnej Odrabiamy.
Lektura bazowa
Fiodor Dostojewski, Zbrodnia i kara
Epoka
realizm
Omówienie pytania
O co tak naprawdę pyta komisja
Pytanie jest otwarte i szerokie: chodzi o czynniki kierujące ludzkim działaniem - idee, biedę, emocje, sumienie, wiarę. Zbrodnia i kara pozwala pokazać ich splot: Raskolnikow zabija nie z jednego powodu, lecz pod wpływem teorii, nędzy i ambicji. Siła powieści polega na tym, że Dostojewski pokazuje, jak fałszywa idea potrafi zagłuszyć moralność, ale nie sumienie.
Słowa klucze polecenia
- determinować
- Wyznaczać, przesądzać o czymś. Komisja chce, byś pokazał czynniki, które ograniczają wolność bohatera, a potem ocenił, czy rzeczywiście zwalniają go z odpowiedzialności.
- postępowanie
- Konkretne czyny i decyzje, nie poglądy. W powieści to zabójstwo, przyznanie się do winy, wybór Soni, samobójstwo Swidrygajłowa - każde ma swoje przyczyny.
- czynniki zewnętrzne i wewnętrzne
- Nędza, środowisko i przypadek kontra idea, ambicja, sumienie i wiara. Dobra odpowiedź pokazuje ich splot, a nie jedną przyczynę.
Komisja chce usłyszeć
- Odpowiedź na pytanie, jakie czynniki kształtują ludzkie postępowanie i który z nich ma w powieści ostatnie słowo.
- Co najmniej dwa-trzy przykłady ze Zbrodni i kary: teoria i nędza Raskolnikowa, wybór Soni, ewentualnie Swidrygajłow lub Marmieładow, każdy z nazwaną determinantą.
- Kontekst pokazujący inny przypadek zdeterminowanego bohatera lub inną koncepcję wolności, a na koniec wniosek o tym, czy człowiek może się determinantom przeciwstawić.
Co wziąć z lektury i jaki kontekst wybrać

Z lektury bazowej wykorzystaj
- Teoria Raskolnikowa: w artykule o zbrodni dzieli ludzi na zwykłych i niezwykłych, którym wolno przekroczyć prawo dla wyższego celu. Idea jako determinanta - zbrodnia ma być testem, czy bohater należy do wybranych.
- Nędza bohatera: ciasny pokoik jak trumna, długi, przerwane studia, list matki o Duni gotowej wyjść za Łużyna dla brata. Presja zewnętrzna, która popycha do czynu, ale nie tłumaczy go do końca, bo Raskolnikow nie korzysta z zabranych pieniędzy.
- Przypadek: bohater słyszy w knajpie rozmowę studenta z oficerem o tym, że zabicie lichwiarki byłoby korzystne dla ludzkości, a potem przypadkiem dowiaduje się, kiedy Alona Iwanowna będzie sama. Zbieg okoliczności jako czynnik, który przechyla szalę.
- Sen o zakatowanej szkapie: przed zbrodnią Raskolnikow śni o chłopie Mikołce zabijającym konia i o sobie jako dziecku broniącym zwierzęcia. Dowód, że w bohaterze tkwi współczucie, które teoria musi zagłuszyć.
- Rozpad po zbrodni: gorączka, omdlenie w komisariacie, zerwanie z matką i siostrą, gra z sędzią śledczym Porfirym Pietrowiczem. Sumienie jako czynnik, którego nie da się wyłączyć - kara przychodzi z wnętrza, zanim zapadnie wyrok.
- Sonia i Swidrygajłow (opcjonalnie): Sonia w tej samej nędzy wybiera ofiarę z siebie, bo determinuje ją wiara i miłość; Swidrygajłow, człowiek bez sumienia i bez wiary, kończy samobójstwem. Dwie skrajne odpowiedzi na pytanie, co kieruje człowiekiem.
Konteksty do wyboru
Polecenie wymaga co najmniej jednego kontekstu. Wybierz jeden, ale omów go w związku z tezą, a nie jako osobną opowieść.
- Kontekst literackiPolecany
Lalka, Bolesław Prus
Wokulskim, człowiekiem trzeźwym i przedsiębiorczym, kieruje miłość do Izabeli Łęckiej: dla niej zdobywa majątek, wchodzi do salonów i traci rozum. Kontrast z Raskolnikowem: tam determinuje idea, tu uczucie, ale w obu wypadkach bohater przegrywa, gdy pozwala jednemu czynnikowi przesłonić resztę życia.
- Kontekst literacki
Makbet, William Szekspir
Makbeta determinują ambicja, przepowiednia wiedźm i namowy Lady Makbet; po zabójstwie Dunkana, tak jak Raskolnikowa, niszczą go halucynacje i lęk. Podobieństwo mechanizmu: czynniki zewnętrzne uruchamiają zbrodnię, ale to sumienie wymierza karę.
- Kontekst filozoficzny
Egzystencjalizm (Jean-Paul Sartre: człowiek skazany na wolność)
Dla egzystencjalistów nie ma determinant, które zwalniałyby z odpowiedzialności: człowiek sam wybiera i sam odpowiada. Zestaw to z Raskolnikowem, który próbuje zrzucić winę na teorię i okoliczności, a mimo to sumienie każe mu odpowiadać jak człowiekowi wolnemu.
Mapa wypowiedzi
Przykładowy plan wypowiedzi w trzech częściach. Kompozycja to osobne kryterium oceny (0-2 pkt): liczy się wstęp, rozwinięcie i zakończenie.
- Wstęppostaw tezę
Teza
Ludzkie postępowanie determinują zarówno czynniki zewnętrzne (bieda, środowisko), jak i wewnętrzne (idee, ambicje), ale ostatecznej oceny czynów dokonuje sumienie.
- Rozwinięcieuzasadnij tezę
Argument 1
Teoria Raskolnikowa jako intelektualne uzasadnienie zbrodni - idea determinująca działanie.
Argument 2
Nędza i sytuacja rodziny jako presja zewnętrzna; kontrast z Sonią, którą wiara prowadzi ku dobru.
Argument 3
Rozpad psychiczny bohatera po zbrodni: sumienie jako siła, której nie da się wyłączyć.
Kontekst literacki
Lalka (Bolesław Prus) - Miłość do Izabeli steruje całym życiem Wokulskiego: wyjazd na wojnę, wykupione srebra i kamienica Łęckich, pojedynek z baronem, spółka z arystokracją, a po podsłuchanej rozmowie w pociągu próba samobójcza. Zestaw ten napęd emocjonalny z ideą, która popchnęła Raskolnikowa do zbrodni.
- Zakończeniepodsumuj
Wniosek
Sformułuj wniosek o uniwersalności tych mechanizmów.
Na to uważaj! Najczęstsze błędy uczniów przy tym pytaniu
Zestawienie z realnych symulacji, które uczniowie przeprowadzili u nas: 1 667 ocenionych wypowiedzi na to pytanie.
Przećwicz to pytanie w symulatorze
Przećwicz dokładnie to pytanie jawne z losowym pytaniem niejawnym. 15 minut przygotowania, ocena AI wg kryteriów CKE.
Przećwicz to pytanie