Czy możliwa jest przyjaźń w sytuacjach skrajnych? Omów zagadnienie na podstawie Dżumy Alberta Camusa. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.

Jak podejść do tego pytania

Pytanie jest rozstrzygające: trzeba zająć stanowisko, czy skrajne warunki niszczą więzi, czy właśnie je pogłębiają. Dżuma podpowiada odpowiedź twierdzącą - wspólna walka ze złem rodzi autentyczną bliskość. Pułapka to omawianie samej epidemii zamiast relacji między bohaterami; drugą jest pominięcie tego, że u Camusa przyjaźń wyrasta ze wspólnych wartości i działania, a nie z okoliczności towarzyskich.

Lektura i konteksty

Z lektury wykorzystaj przede wszystkim relację doktora Rieux i Tarrou: wspólną organizację walki z zarazą, szczere nocne rozmowy o życiu i świętości bez Boga oraz symboliczną wspólną kąpiel w morzu jako chwilę czystej przyjaźni ponad epidemią; ważna jest też śmierć Tarrou i żałoba Rieux. Można dodać przemianę Ramberta, który rezygnuje z ucieczki do ukochanej, by zostać z towarzyszami walki. Jako kontekst kontrastowy wybierz opowiadania Borowskiego: obóz koncentracyjny, w którym skrajne warunki niszczą solidarność i sprowadzają relacje do walki o przetrwanie.

Proponowany plan wypowiedzi

1. 1Teza: przyjaźń w sytuacjach skrajnych jest możliwa, a wspólna walka ze złem może ją nawet pogłębić - pod warunkiem wierności wartościom.
2. 2Rieux i Tarrou: współpraca w oddziałach sanitarnych i szczerość rozmów jako fundament więzi.
3. 3Scena kąpieli w morzu i śmierć Tarrou: przyjaźń jako chwila szczęścia i źródło straty w czasie zarazy.
4. 4Rambert: wybór solidarności zamiast prywatnego szczęścia jako dowód siły wspólnoty.
5. 5Kontekst z prozy Borowskiego: obóz niszczący więzi jako kontrast - wniosek, że o przetrwaniu przyjaźni decyduje nie sytuacja, lecz postawa człowieka.