Zagłada z perspektywy świadka i uczestnika wydarzeń w getcie. Omów zagadnienie na podstawie Zdążyć przed Panem Bogiem Hanny Krall. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.
Twoja ocena z symulacji
Trudność pytania
Na podstawie 1 218 symulacji tego pytania przeprowadzonych w symulatorze matury ustnej Odrabiamy.
Lektura bazowa
Hanna Krall, Zdążyć przed Panem Bogiem
Epoka
literatura II wojny światowej
Omówienie pytania
O co tak naprawdę pyta komisja
Klucz to słowo perspektywa: nie chodzi o streszczenie powstania w getcie, lecz o to, JAK opowiada człowiek, który przeżył - rzeczowo, bez patosu, wbrew heroicznej legendzie. Marek Edelman jest jednocześnie uczestnikiem (jeden z przywódców powstania) i świadkiem Zagłady (patrzył na tysiące ludzi odchodzących do wagonów). Antyheroiczny, konkretny język Edelmana i forma rozmowy-reportażu są istotą tej lektury.
Słowa klucze polecenia
- perspektywa
- Punkt widzenia, z którego opowiadane są zdarzenia, i wynikający z niego język. Komisja oczekuje analizy tego, jak Edelman mówi, a nie tylko o czym mówi.
- świadek
- Ten, kto widział i ma obowiązek zaświadczyć; Edelman przy bramie Umschlagplatzu patrzył na ludzi idących do wagonów. Świadek ręczy za prawdę faktów, dlatego mówi rzeczowo.
- uczestnik
- Ten, kto działał i podejmował decyzje: bojowiec i jeden z dowódców ŻOB obok Anielewicza, człowiek, który wybierał, kogo wyprowadzić z Umschlagplatzu. Uczestnik zna cenę decyzji, więc nie ma w sobie miejsca na pomnikowe słowa.
- Zagłada
- Zaplanowane wymordowanie Żydów europejskich; w getcie warszawskim głód, wielka akcja likwidacyjna z lata 1942 i zniszczenie dzielnicy po powstaniu. Komisja oczekuje rozróżnienia powstania od całego procesu Zagłady.
Komisja chce usłyszeć
- Jasno postawioną tezę, że podwójna perspektywa świadka i uczestnika sprawia, iż Edelman opowiada Zagładę przez konkret i bez patosu, wbrew heroicznej legendzie.
- Co najmniej trzy konkretne elementy z rozmowy: Umschlagplatz widziany oczami gońca ze szpitala, powstanie jako wybór sposobu umierania oraz demitologizujące szczegóły o Anielewiczu lub bojowcach, a także uwagę o formie wywiadu bez komentarza autorki.
- Kontekst pokazujący inną relację o Zagładzie (na przykład Medaliony Nałkowskiej) i wniosek, dlaczego literatura faktu wybiera powściągliwość zamiast patosu.
Co wziąć z lektury i jaki kontekst wybrać

Z lektury bazowej wykorzystaj
- Świadek przy bramie Umschlagplatzu: Edelman jako goniec szpitala miał przepustkę i stał przy bramie, przez którą w czasie wielkiej akcji przeszło, jak mówi, czterysta tysięcy ludzi; mógł wyprowadzić nielicznych, więc wybierał. Znaczenie: perspektywa kogoś, kto patrzył z bliska na cały proces, nie tylko na jego heroiczny finał.
- Uczestnik powstania: Edelman dowodził jednym z oddziałów ŻOB, a po śmierci Anielewicza w bunkrze przy Miłej 18 stanął na czele reszty bojowców; wyszedł z getta kanałami. Mówi, że nie chodziło o zwycięstwo, lecz o to, by nie dać się zaprowadzić na śmierć. Znaczenie: uczestnik odbiera powstaniu legendę i przywraca mu ludzką miarę.
- Rzeczowy język i liczby: Edelman mówi o dwustu dwudziestu bojowcach, o jednym rewolwerze na kilku ludzi, o tym, że strzelanie uważa się za największe bohaterstwo, więc strzelali. Znaczenie: konkret zamiast patosu jako świadomy wybór świadka.
- Demitologizacja bohaterów: matka Anielewicza malowała skrzela ryb czerwoną farbą, żeby wyglądały świeżo; Michał Klepfisz zasłonił ciałem karabin, ale Edelman nie robi z tego sceny pomnikowej. Znaczenie: świadek pilnuje prawdy o ludziach, nie o symbolach.
- Głód i śmierć w getcie: relacja o badaniach lekarzy nad chorobą głodową i o ludziach, którzy wybierali, jak umrzeć, w tym o lekarce podającej dzieciom w szpitalu truciznę, żeby nie trafiły do wagonów. Znaczenie: Zagłada widziana od wewnątrz to codzienne decyzje, nie tylko walka.
- Forma rozmowy i drugi plan (opcjonalnie): Krall zapisuje wypowiedzi Edelmana bez komentarza, przeplatając getto z salą operacyjną, gdzie lekarz wyprzedza śmierć. Znaczenie: forma reportażu-rozmowy sama jest wyborem perspektywy - głos świadka nie zostaje przesłonięty głosem autorki.
Konteksty do wyboru
Polecenie wymaga co najmniej jednego kontekstu. Wybierz jeden, ale omów go w związku z tezą, a nie jako osobną opowieść.
- Kontekst kulturowyPolecany
Pianista, Roman Polański
Film nakręcony na podstawie wspomnień Władysława Szpilmana pokazuje getto bez upiększeń: okrucieństwo oprawców, upodlenie ofiar, ale też kolaborację i wyrywanie sobie z rąk jedzenia. Zestaw ten obraz z reportażem Krall - oba opierają się na relacji świadka i uczestnika.
- Kontekst literacki
Medaliony, Zofia Nałkowska
Nałkowska spisuje relacje ocalałych i świadków oszczędnym, zdystansowanym językiem, a motto o ludziach, którzy ludziom zgotowali ten los, zastępuje komentarz. To ta sama zasada, którą stosuje Krall: fakty mówią same, autorka wycofuje się, dlatego oba teksty można czytać jako wzór literatury faktu o Zagładzie.
- Kontekst literacki
Campo di Fiori, Czesław Miłosz
Wiersz pokazuje Zagładę z zewnątrz: warszawiacy bawią się na karuzeli przy murze płonącego getta, a poeta widzi samotność ginących. Kontrast z perspektywą Edelmana, który patrzy od wewnątrz, pozwala pokazać, jak zmienia się obraz tych samych wydarzeń w zależności od miejsca, z którego się patrzy.
- Kontekst historyczny
Getto warszawskie: wielka akcja likwidacyjna (lato 1942), Umschlagplatz i Treblinka
Wiedza o tym, że w ciągu kilku tygodni 1942 roku wywieziono do Treblinki około trzystu tysięcy ludzi, a w chwili wybuchu powstania w getcie pozostało ich kilkadziesiąt tysięcy, wyjaśnia rzeczowość Edelmana: jego liczby nie są chłodem, lecz wiernością faktom.
Mapa wypowiedzi
Przykładowy plan wypowiedzi w trzech częściach. Kompozycja to osobne kryterium oceny (0-2 pkt): liczy się wstęp, rozwinięcie i zakończenie.
- Wstęppostaw tezę
Teza
Zdążyć przed Panem Bogiem pokazuje Zagładę oczami człowieka, który był w środku wydarzeń - dlatego odrzuca patos na rzecz prawdy konkretu.
- Rozwinięcieuzasadnij tezę
Argument 1
Edelman jako uczestnik: powstanie w getcie opowiedziane bez heroicznej pozy, jako wybór godnej śmierci.
Argument 2
Edelman jako świadek: obraz wywózek i codzienności umierania w getcie - relacja rzeczowa, tym bardziej wstrząsająca.
Argument 3
Dwie płaszczyzny czasowe: powojenna praca kardiologa jako kontynuacja walki o życie i forma rozmowy-reportażu jako sposób ocalenia prawdy.
Kontekst
Pianista (Roman Polański) - Film nakręcony na podstawie wspomnień Władysława Szpilmana pokazuje getto bez upiększeń: okrucieństwo oprawców, upodlenie ofiar, ale też kolaborację i wyrywanie sobie z rąk jedzenia. Zestaw ten obraz z reportażem Krall - oba opierają się na relacji świadka i uczestnika.
- Zakończeniepodsumuj
Wniosek
Literatura faktu oddaje Zagładzie sprawiedliwość właśnie przez powściągliwość.
Na to uważaj! Najczęstsze błędy uczniów przy tym pytaniu
Zestawienie z realnych symulacji, które uczniowie przeprowadzili u nas: 1 218 ocenionych wypowiedzi na to pytanie.
Przećwicz to pytanie w symulatorze
Przećwicz dokładnie to pytanie jawne z losowym pytaniem niejawnym. 15 minut przygotowania, ocena AI wg kryteriów CKE.
Przećwicz to pytanie