Czym jest zestaw egzaminacyjny i co dokładnie zawiera?
Po wejściu na salę losujesz zestaw - kartkę, z którą pracujesz przez cały egzamin. Znajdziesz na niej trzy zadania: polecenia do zadań 1 i 3 są napisane po polsku, a do zadań 2 i 3 dołączony jest materiał ikonograficzny, czyli zdjęcia lub plakaty. To wszystko - nie ma tam ani pytań egzaminatora, ani podpowiedzi językowych.
Dwie rzeczy, które zaskakują najczęściej: nie dostajesz dodatkowego czasu na zapoznanie się z całym zestawem przed odpowiedzią (krótki czas na przeczytanie treści jest wliczony w poszczególne zadania) i nie możesz robić notatek. Do poprzedniego zadania nie da się też wrócić - egzamin idzie tylko do przodu.
| Czas całego egzaminu | około 15 minut |
| Język poleceń (zadania 1 i 3) | polski |
| Materiał ikonograficzny | zadania 2 i 3 |
| Notatki | niedozwolone |
| Powrót do poprzedniego zadania | niemożliwy |
| Maksimum punktów | 30 (próg zdania: 9) |
Rozmowa wstępna - pytania, których nie zobaczysz
Zanim otworzysz zestaw, egzaminator zadaje Ci kilka prostych pytań o Twoje doświadczenia - to około dwóch minut rozgrzewki. W Twoim zestawie nie ma o niej ani słowa: lista pytań jest wyłącznie w zestawie egzaminującego. Pytania dotyczą różnych tematów z katalogu maturalnego i celowo nie zahaczają o słownictwo z zadań, które za chwilę wylosujesz.
Zadanie 1: cztery chmurki po polsku
Rozmowa z odgrywaniem roli trwa około trzech minut, z czego pierwsze 30 sekund masz na zapoznanie się z treścią. Na karcie widzisz opis sytuacji po polsku (kim jesteś, z kim rozmawiasz i co chcesz załatwić) oraz cztery chmurki - krótkie hasła w rodzaju „problem z pokojem”, „różnica w cenie” czy „śniadanie”. To lista kwestii, które musisz poruszyć w rozmowie.
- do każdej chmurki odnieś się co najmniej dwa razy - jedno zdawkowe zdanie to za mało, żeby egzaminator uznał kwestię za omówioną,
- między chmurkami możesz skakać i wracać do nich w dowolnej kolejności,
- klasyczny schemat negocjacji: propozycja, odrzucenie z podaniem powodu, druga propozycja - i dopiero na nią się zgadzasz,
- w zadaniu jest napisane, kto rozpoczyna rozmowę - czasem zdający, czasem egzaminujący. Jeśli zaczynasz Ty, przywitaj się i przedstaw swoją sprawę.
Egzaminator odgrywa rolę wskazaną w poleceniu - recepcjonisty, sprzedawcy, znajomego - i ma własny scenariusz, którego nie widzisz. Będzie reagował na to, co mówisz, dopytywał i czasem odrzucał Twoje propozycje, więc nie da się tej rozmowy wyrecytować z pamięci.
Zadanie 2: na karcie jest tylko ilustracja
W zestawie zdającego do zadania 2 znajduje się wyłącznie zdjęcie. Opisujesz je (kto, gdzie, co robi), a następnie egzaminator zadaje Ci trzy pytania - czyta je ze swojego zestawu, Ty ich nigdzie nie widzisz. Ich układ jest jednak przewidywalny:
- pierwsze pytanie zawsze dotyczy tego, co widać na ilustracji,
- drugie jest związane z tematem zdjęcia, ale nie z samym obrazkiem - najczęściej pyta o Twoje preferencje lub plany,
- trzecie odnosi się do przeszłości - poprosi Cię o opowiedzenie o sytuacji, która przydarzyła się Tobie lub komuś znajomemu.
Jeśli nie dosłyszysz pytania, poproś o powtórzenie - egzaminator powtórzy je dokładnie w tej samej formie bez żadnych konsekwencji. Dopiero prośba o wyjaśnienie innymi słowami liczy się jako pomoc.
Zadanie 3: wybór materiału i pytania spoza karty
Ostatnie zadanie trwa około pięciu minut, z czego mniej więcej minutę masz na zapoznanie się z materiałem i przygotowanie. Na karcie jest polecenie po polsku oraz dwa lub trzy elementy do wyboru - zdjęcia, plakaty albo rysunki. Twoja wypowiedź ma trzy obowiązkowe części: mówisz, który element wybierasz i dlaczego, a następnie z osobna uzasadniasz, czemu odrzucasz każdy z pozostałych. Sam opis obrazka bez uzasadnienia wyboru to zero punktów za ten element.
Po Twojej wypowiedzi egzaminator zadaje dodatkowe pytania powiązane tematycznie z materiałem - i znów: znajdują się wyłącznie w jego arkuszu. Tutaj oczekuje się najdłuższych, najbardziej rozwiniętych odpowiedzi na całym egzaminie.
Czego nie ma w Twoim zestawie - podsumowanie
- pytań rozmowy wstępnej,
- trzech pytań do ilustracji z zadania 2,
- pytań do wypowiedzi z zadania 3,
- scenariusza egzaminatora do roleplaya,
- jakichkolwiek podpowiedzi językowych.
To dobra wiadomość: wszystko, co jest na karcie, znasz z góry co do formatu, a wszystko, czego nie ma, przychodzi w rozmowie - i da się na to przygotować, ćwicząc reagowanie zamiast recytowania. Pamiętaj tylko, że w każdym zadaniu egzaminator może odjąć maksymalnie dwa punkty za tzw. pomoc - na przykład gdy trzeba Ci przeformułować pytanie, bo odpowiedź ucieka od tematu.
Zobacz, jak wygląda prawdziwy zestaw
